رفتن به محتوا

مهاجرت و احساس گناه

برای بسیاری از مهاجرین تجربه برخورداری از مزایای زندگی در کشوری توسعه یافته مثل کانادا ممکن است با احساس گناه همراه باشد. برای مثال در شرایط پاندمی کنونی، دریافت موثرترین واکسن های کرونا در کانادا ممکن است برای یک مهاجر ایرانی بیشتر از حس خوشایند یا آسایش خاطر، با احساس گناه همراه باشد. این احساس گناه ناشی از آگاهی از این مساله است که هم نوعان فرد در ایران (مخصوصا خانواده وی) از شرایط رفاه مساوی برخوردار نیستند و همچنان از ادامه پاندمی آسیب های جدی میبینند.

مثال دیگر مربوط به وخیم شدن شرایط اقتصادی، معیشتی، و اجتماعی در ایران است. فرد مهاجرایرانی که پس از مهاجرت با امکان پیشرفت بیشترو موانع کمتری نسبت به قبل مواجه است، ممکن است با مشاهده مشکلات عزیزان خود در ایران احساس گناه شدیدی را تجربه کند.

این تجربه، احساس گناه بازماندگان (Survivor’s Guilt) نامیده شده که در ابتدا برای بیان حس گناه بازمانده های هولوکاست استفاده شده ولی بعدا به موقعیت های گوناگونی تعمیم داده شده است. برای مثال برخی بازمانده های اپیدمی ایدز و یا کسانی که از سرطان بهبود می یابند، از اینکه نجات پیدا کرده اما افرادی با شرایط مشابه آنها از دنیا رفته اند احساس گناه می کنند.

در این شرایط فرد با افکاری از این قبیل مواجه است که چرا وی زنده مانده است و دیگری نه؟ چطور می تواند از زندگی در رفاه لذت ببرد در حالیکه عزیزان وی تحت فشارهای معیشتی و اقتصادی هستند؟ چرا وی واکسن دریافت کرده است و عزیزی که ممکن است بیشتر به آن نیاز داشته باشد هنوز واکسن نزده؟

احساس گناه بازمانده ها می تواند اثرات منفی بر کیفیت زندگی فرد و عملکرد وی گذاشته و با احساس درماندگی، زودرنجی، اختلالات خلق، نبود انگیزه، خشم، اختلالات خواب و اشتها و سردرد همراه باشد.

برای تسکین احساس گناه بازماندگان این راهکارهای پیشنهادی را پیش بگیرید:
بپذیرید که تجربه این احساس گناه طبیعی است و اجازه بروزاحساس گناه، سوگ، ترس، و فقدان را بدهید.

احساس خود را با دوستان و خانواده در میان بگذارید. اگر آنها احساس شما را درک نمیکنند، به دنبال افرادی باشید که در موقعیت مشابهی هستند و احساس گناه بازمانده ها را تجربه می کنند.
بر روی عوامل بیرونی که باعث رویداد یا موقعیت ناخوشایند شده اند تمرکز کنید. سعی کنید به جای مقصر قلمداد کردن خود (سرزنش خود برای موفقیت های کسب شده پس از مهاجرت)، به شناسایی عواملی بیرونی که باعث موقعیت ناخوشایند برای عزیزان شما شده اند، تمرکز کنید.

به طریقی که می توانید به افراد دیگر کمک کنید. برای مثال می توانید در کار خیریه شرکت کنید.
مراقبت از خود را فراموش نکنید! تکنیک های ذهن آگاهی مثل تنفس آرام و مدیتیشن را امتحان کنید. گوش دادن به موسیقی آرامش بخش، فعالیت بدنی مثل یوگا، انجام کارهای هنری و خلاقانه می توانند احساسات منفی را کاهش دهند.
در صورت ادامه یافتن احساس گناهی که با زندگی روزمره شما تداخل می کند و سلامت روان شما را به مخاطره می اندازد، به دنبال یافتن درمان روانشناختی باشید.

نویسنده: سارا صلواتی

مقالات پیشنهادی

بدون دیدگاه، دیدگاه خود را در زیر اضافه کنید!


افزودن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مقالات محبوب شما

علاقه مندی وجود ندارد.