رفتن به محتوا

شرم تن انگاره و چاقی هراسی

آخرین باری که در آینه نگاه کردید و بازتاب خود را تحسین کردید کی بوده است؟
ما در تلویزیون، مجلات و در سراسر رسانه های اجتماعی با تصاویر بدن های بی نقص بمباران شده ایم غافل از اینکه شرمی که به خود یا دیگران در ارتباط با فرم یا سایز بدن تحمیل می کنیم اثرات طولانی مدت و خطرناکی دارد و ممکن است باعث اختلالات خوردن، افسردگی، و کاهش حرمت نفس شود. افرادی که چاق هستند معمولاً با برچسب های ضعف، نداشتن اراده و تنبلی مواجه می شوند. وقتی کسی را چاق خطاب می کنیم باعث ایجاد یکی از بدترین احساسات در او می شویم: شرمندگی. برای کسانی که از نظر نسبت قد و وزن متناسب محسوب نمی شوند، تحقیر می تواند باعث ایجاد احساسات بسیار بد و ماندگار باشد. در نتیجه ما باید با تغییر فرهنگ خود از چاقی هراسی و شرمساری که باعث رنج بسیاری می شود، مقابله کنیم.

روزانه در فضای مجازی، تلویزیون، و مجلات تصاویر زیادی از زنان و مردان با استانداردهای غیر واقع بینانه در مورد زیبایی روبرو می شویم. این استانداردها از دهه ۱۹۶۰ میلادی در جوامع رواج یافته اند. این تصاویر باعث ایجاد نوعی وسواس همه گیر به تناسب اندام و لاغری شده است تا جایی که هرگونه انحراف از ایده آل – هر چقدر هم که کوچک باشد – می تواند باعث ایجاد احساس شرم شود. این باعث می شود ما دیوانه وار تلاش خود را برای رژیم گرفتن و ورزش مضاعف کنیم.

تجربه انگ و استیگما مرتبط با وزن، افراد را به انجام رفتارهای سالم تر ترغیب نمی کند. در عوض، مسخره شدن یا رفتار ناعادلانه به دلیل وزن، با تغذیه ناسالم بیشتر، ورزش کمتر، و استرس بیشتر همراه است. هر چه افراد بیشتر در معرض این تبلیغات، تمسخر یا قلدری (bully) در مورد سایز و یا فرم بدنشان قرار بگیرند ، احتمال اختلالات خوردن، افسردگی، و کاهش حرمت نفس در آنها افزایش می یابد.

راه حل چیست؟
همگی ما با آگاهی بر این استانداردها و کارکرد تجاری آنها، می توانیم به دنبال اصلاح پیش زمینه های ذهنی خود باشیم. همچنین اگر مورد حملات مختلف برای سایز یا فرم بدن خود قرار گرفتیم، بهتر است برای کاهش اثرات فلج کننده شرم، با روش های زیر روی سالم بودن تمرکز کنیم:

  • به جای رژیم گرفتن، روی خوردن غذاهای سالم تمرکز کنیم.
  • به جای اینکه برای کاهش وزن ورزش کنیم، برای سلامتی ورزش کنیم.
  • به جای تمرکز بر ظاهر خود، مدیتیشن یا یوگا را شروع کنیم تا به شیوه ای مثبت روی خود تمرکز کنیم.
  • با یک روان درمانگر صحبت کنیم.

منبع: Contemporary Psychoanalysis in Action و psychologytoday

نویسنده: مهسا غفاری

مقالات پیشنهادی

بدون دیدگاه، دیدگاه خود را در زیر اضافه کنید!


افزودن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مقالات محبوب شما

علاقه مندی وجود ندارد.